Πανσεληνος

Menios Symeon: Panselinos
Πανσέληνος ονομάζεται η πρώτη δισκογραφική δουλειά του Μένιου Συμεών.
Πρόκειται για μια ανεξάρτητη παραγωγή που ηχογραφήθηκε απο τον Ιούνιο του 2002
μέχρι τον Ιούνιο του 2003 στο Nemesis Recording Studio, με ηχολήπτη
και μηχανικό ήχου τον Τάσο Καραπαπάζογλου.
Ο δίσκος περιέχει 11 τραγούδια σε στίχους και μουσική του Μένιου Συμεών,
ο οποίος είναι ο γενικός υπεύθυνος, απο την ενορχήστρωση μέχρι και το artwork.
Δύο τραγούδια, (Είναι πάλι νωρίς, Χαράδρα), είναι βασισμένα πάνω σε  προγενέστερους
στίχους της Παρασκευής Θανασιά. Το ύφος χαρακτηρίζεται ως ελληνόφωνο πόπ
με συχνή χρήση ηλεκτρονικών οργάνων. Το πιάνο, τα synthesizer και  τα drum machine
παίζουν πρωταρχικό ρόλο, ενώ υπάρχουν και κάποιες ελαφριές ροκ πινελιές.
Ο δίσκος κυκλοφορεί στην Αθήνα  απο το 2004 (CD) και στο εξωτερικό
μέσω όλων των ηλεκτρονικών καταστημάτων μουσικής (mp3),
ενω απο τον Νοέμβριο του 2006 την διανομή ανέλαβε η Κίνηση Ηχου και Εικόνας.

Track list:
1 Είναι πάλι νωρίς
2 Τα όνειρά μου
3 Σαγαπώ (Αυτο το τραγουδι ειναι για σενα)
4 Χειμώνιασε
5 Απόψε
6 Κι αν πέθανε η αγάπη
7 Πάρε κατι απο μένα
8 Κορίτσι της Νύχτας
9 Χαράδρα
10 Είναι πάλι νωρίς remix
11 Τρένα που περνάνε

Τι να πει μια αδεια καρδια
ποσα λογια να γραψει
οσο κι αν ψαχνει να βρε παρηγορια
λιμανι δεν υπαρχει για να αραξει

τι μουσικη να βρω
ποια μελωδια
τον πονο να πονεσει
κι αν η αγαπη ειναι αμαρτια
ποιος θα με συγχωρεσει

Το ξερω πως ξανα δεν θα σε δω
κι αυτη η σκεψη με σκοτωνει
το ξερω πως δεν ειναι πια εδω
χειμωνιασε και στην καρδια μου ριχνει χιονι

Κανουμε ονειρα σαν ειμαστε παιδια
ονειρα πως θα πεταξουμε ψηλα
τους δινουμε χρωματα και σχηματα πολλα
για να μας παρουν απο την πολη μακρια

και καθε μερα που περνα
τα ονειρα μας χανονται
φευγουν πολυ μακρια πετανε
και καθε μερα που περνα
τα ονειρα μας στο σταθμο
μοιαζουν με τρενα που περνανε

ανεβηκα ψηλα σε ενα λοφο ενα βραδυ
τα φωτα της η πολη για να δω πως τα αναβει
τα ονειρα που καναμε σαν ημασταν παιδια
φοβαμαι πως χανονται σ αυτης της πολης τα στενα

και καθε νυχτα που περνα
τα ονειρα μας χανονται
φευγουν πολυ μακρια πετανε
και καθε νυχτα που περνα
τα ονειρα μας στο σταθμο
μοιαζουν με τρενα που περνανε