Η νυχτα κραταει ακομα

hnyhtakrataei akomaΤο Ονειρο

Ημουνα μονος μου πολυ καιρο
οταν περναγες απο την πολη
ηρθα για λιγο να σε δω
οπως ηρθανε γυρω σου ολοι

θυμαμαι πως δεν μιλαγες πολυ
πως μετραγες τα λογια ενα ενα
εγραψα για σενα τα καλυτερα
μα αργησα δεν σου στειλα κανενα

εχει βραδυασει και συ καθεσαι
στο σπιτι και μονος βλεπεις μπαλα
μα τα παιδια ψαχνουν ακομα να σε βρουνε

υστερα παιζεις φυσαρμονικα
και ταξιδευειες σε διεξοδα αλλα
κι οσοι περναν στεκουν στην πορτα
και σ ακουνε

εδω το ονειρο τελειωσε
οπως το χιονι που στο δρομο εχει πεσει
μα η μορφη σου καθρεφτιζεται
σε ενα πινακα που εμεινε στην μεση

Αμοργος

Κατι τετοιες σιωπες

Χαρταετος